.png "عصر ایران")
۲۱ بهمن ۱۴۰۴
به روز شده در: ۲۱ بهمن ۱۴۰۴ - ۱۲:۰۴
اینجا سیبری نیست؛ گردنه چری کوهرنگ زیر برف بیسابقه 
درس هفدهم
ورود آدمهای خوب ممنوع!
عصبانیام از این فوتبالی که عزیزان ساختهاند. از تیم ملیای که کاپیتانش بازیکن بیباشگاه است. از لیگی که هیچ جذابیتی ندارد؛ شاید تهِ جذابیتش همان نمکپاشیهای گاهبهگاه بیرانوند باشد.
عصر ایران ؛ علی خیرآبادی - صبح اینستاگرام را باز میکنم و با ویدیویی روبهرو میشوم که در آن محمدحسین میثاقی از خوب بودن وحید هاشمیان حرف میزند. انگار هر دو میدانند اینجا، جایی برای آدمهای خوب نیست.
افسوس میخورم برای تمام پانزدهـشانزده سالی که فوتبال ایران را دنبال کردم. شاید همین است که دیگر حتی ما که با این فوتبال بزرگ شدیم، هم اعصاب دیدنش را نداریم؛ چه برسد به مردم عادی.
اسکرول میکنم و به پادکست فوتبال ۳۶۰ میرسم. مجتبی هاشمی گلایه میکند از حضور امیر قلعهنویی. میگوید تیمی که حالا اینقدر بین مردم منفور شده، روزی امیدشان بود. روزی خیابانها برای دیدن بازیهایش خلوت میشد. اما حالا انگار مردم با تیم قلعهنویی قهر کردهاند. با بغضی در گلو میگوید: «کاش قلعهنویی برود.»
من دوباره اسکرول میکنم. به نظرم خود هاشمی هم میداند برای هیچکس مهم نیست. مگر ما قلعهنویی را آوردیم که با خواسته ما برود؟
عصبانیام از این فوتبالی که عزیزان ساختهاند. از تیم ملیای که کاپیتانش بازیکن بیباشگاه است. از لیگی که هیچ جذابیتی ندارد؛ شاید تهِ جذابیتش همان نمکپاشیهای گاهبهگاه بیرانوند باشد.
هیچچیز سر جای خودش نیست. از آن حرف ناصر خان حجازی سالها گذشته، اما هنوز هم در فوتبال ایران هیچ چیز سر جای خودش نیست.
نه اینکه مدافع هاشمیان باشیم و همه تقصیرها را گردن امیر قلعهنویی بیندازیم، نه!
اما نباید کار فوتبال ما به جایی میرسید که مجری، مربی، پادکستر و تماشاگر، همگی به این نتیجه برسیم که در آن امیدی نیست.
در ترس تنهایی فوتبال ایران، چراغی روشن نمانده و هر روز اوضاع خرابتر میشود.
فرقی نمیکند طرفدار مذاکره با غرب باشید یا از آنهایی که باور دارند مشکل از خودمان است؛ حالا دیگر هیچکدامتان یا بهتر بگویم هیچکداممان با این تیم ملی و این فوتبال حال خوبی نداریم. ما از نرسیدنهای پیاپی خستهایم، و در ساختار فعلی هیچ راهی برای برونرفت نمیبینیم.
به قول حامد بهداد، «به دنبال یک معجزهایم»؛ معجزهای که بیاید و این فوتبال را نجات دهد، نقطهی روشنی به ما هدیه کند — از جنس گل به خودی مراکشیها یا از جنس گل قوچاننژاد به کره.
ما بیش از هر زمان دیگری به یک خوشی جمعی نیاز داریم، جایی که همگی با هم بخندیم؛ همان چیزی که سالها تنها فوتبال میتوانست به ما ببخشد و حالا انگار خود فوتبال هم از آن ناتوان شده است.
لینک کوتاه: کپی لینک
این ۴ قابلیت شاهکار ویندوز ۱۱ درست جلوی چشمتان هستند ولی از آنها خبر ندارید! قیمت جدید کارخانه ای محصولات سایپا اعلام شد از بیکاری پزشکان تا گسترش ظرفیت؛ دور باطل پرهزینه امشب اگر صدای انفجار شنیدید، نگران نباشید کشف ۴۱ کیلوگرم مخدر شیشه و تریاک فروش فوق العاده ۵ خودروی سایپا از امروز (+شرایط ) برگزاری فوتبال پهپادی «هری پاتر» در چین! ۶ تمرین ضروری که زنان بالای ۵۰ سال باید هر هفته انجام دهند رئیس دانشگاه بهشتی: مقصران باید عذرخواهی کنند/ به مردم ایران بابت از دست دادن این جوانان تسلیت می گویم/ سه دانشجوی بازداشتی ما آزاد می شوند بزرگترین تولیدکنندگان مس جهان (+ اینفوگرافیک) اعلام ۷ فیلم برتر آرای مردمی فجر بدون رتبه بندی سرباز گارد شاهنشاهی که فرمانده جنگ شد با نوجوان تندخو و بی حوصله ام چه کنم؟راههای برقراری ارتباط مؤثر و حفظ اقتدار والدین آخرین وضعیت سد های کشور ؛ آیا ذخایر آبی به حد قابل قبول رسید ؟ قوانین صدور گواهینامه تغییر کرد + جزئیات